Odpowiedz 
 
Ocena wątku:
  • 35 Głosów - 2.69 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Typy broni zastosowane w czasie I wojny światowej.
23-10-2006, 14:23
Post: #1
Typy broni zastosowane w czasie I wojny światowej.
Pierwsza wojna światowa to okres w dziejach ludzkości trwający od 28 lipca 1914 roku do 11 listopada 1918 roku. Niósł on za sobą mnóstwo ofiar w ludziach, zniszczone miasta, wsie, a wraz z nimi zniszczoną kulturę wielu państw niemalże całej Europy i świata. Przyniósł on także wiele nowych typów broni, które postaram się zaprezentować w poniższej pracy.

Pierwszą bronią, którą opiszę, był karabin maszynowy. To właśnie on zapoczątkował nowy sposób prowadzenia wojny – wojnę pozycyjną. W wojnie pozycyjnej jego siła rażenia była bardzo ważna – nie zawodził, gdy trzeba było szybko zabić wroga. Używały go zarówno państwa trójprzymierza, jak i trójporozumienia. Miał wiele rodzajów – ciężki, lekki, uniwersalny, wielkokalibrowy, ręczny. Używanie ciężkich karabinów maszynowych wymagało dużego doświadczenia, należało starannie zaplanować jego pole ostrzału tak aby mógł skutecznie razić okopy nieprzyjacielskie czy przecinać drut kolczasty. Broń ta mogła być używana jako lekka artyleria do ostrzału oddalonych umocnień. Każdy karabin wymagał obsługi co najmniej 8 ludzi, którzy zajmowali się jego konserwacją oraz zaopatrzeniem w amunicję. Jego użycie utrudniło prowadzenie wojny Niemcom – plan wojny błyskawicznej uniemożliwiła wojna pozycyjna, a ona zniszczyła plany wojenne tej nacji.
Drugim wynalazkiem w strefie militarnej, który chcę przedstawić, była wyjątkowo skuteczna broń – broń chemiczna (trujące gazy i pociski biologiczne). Zastosowali ją jako pierwsi Niemcy, w ostatni dzień pierwszego roku wojny. Wystrzelili ku Rosjanom pociski z bromkiem ksylitu, w następnym miesiącu zaatakowali wrogów chlorem. Gaz ten mógł wyrządzić poważne obrażenia (uszkadzał układ oddechowy), jednak musiał być użyty w dużych ilościach aby wywołać większe efekty ponadto był łatwy do wykrycia i zauważenia. Fosgen został po raz pierwszy użyty w grudniu 1915 r. i był jedną z najgroźniejszych broni chemicznych stosowanych w czasie wojny. Był 18 razy bardziej zabójczy niż chlor i dużo trudniejszy do wykrycia. Jednak najbardziej skuteczny okazał się gaz musztardowy zastosowany przez Niemców w lipcu 1917 r. Nie był on tak groźny (zmarło tylko 2% osób, które się z nim zetknęły) jak fosgen ale był trudniejszy do zauważenia a ponadto długo utrzymywał się w powietrzu, powodował także olbrzymie poparzenia, które czyniły żołnierzy praktycznie niezdolnymi do walki. Początkowo gaz wypuszczano razem ze sprzyjającym wiatrem, ale było to metoda wyjątkowo zawodna i mogła się obrócić przeciwko atakującemu. Później gaz był wystrzeliwany w pociskach artyleryjskich. Wszystkie państwa wystrzeliły łącznie ok. 66 mln pocisków biologicznych, zabijając 450 tysięcy ludzi. Liczby na jlepiej komentują, jaką rolę w I wojnie światowej odegrał ten typ broni. Bezpośrednio z bronią chemiczną łączy się lotnictwo. To właśnie samoloty wykorzystywano początkowo do obserwacji, a później do walk powietrznych i bombardowań.

Trzecią nowinką techniczną były czołgi. Jako pierwsi skorzystali z nich Anglicy (w bitwie pod Sommą) – jednak maszyny te nie były dopracowane (poruszały się zaledwie od 4,5 do 13 km na godzinę) i nie można było ich uznać za wartościowe w walce. Skutkiem postępu w budowie czołgów było skonstruowanie przez Francuzów w 1917 roku czołgu Renault FT-17, a także powstanie niemieckiego czołgu A7V w roku 1918. Znajdująca się w nich broń pozwalała żołnierzom walczyć bez ryzyka.

Kolejną bronią użytą w czasie I wojny światowej, było Działo paryskie (po niemiecku "Paris-Geschütz") z którego Niemcy ostrzeliwali Paryż od marca do sierpnia 1918. Było to największe działo użyte w czasie tej wojny. Nazywane też było "Kaiser Wilhelm Geschütz", często mylone jest z innym działem o nazwie Gruba Berta, które było użyte pod Liège w 1914 lub z mniejszym działem nazwanym "Lange Max" (Długi Maks), od którego zresztą pochodzi. Wszystkie te działa były wyprodukowane w zakładach Kruppa. Jako broń działo to nie odniosło wielkich sukcesów, siła niszcząca pocisków była stosunkowo niska, jego lufa musiała być często wymieniana, a brak celności pozwalał co najwyżej na ostrzeliwanie celów wielkości miasta. Jednak broń ta była użyta przede wszystkim jako broń psychologiczna aby zniszczyć morale mieszkańców Paryża, a nie samo miasto. Działo paryskie było konstrukcją unikalną, ale jego dokładne możliwości nie są znane, a wszystkie cytowane dane są podawane w przybliżeniu – Niemcy zniszczyli tę "super broń" nie pozwalając jej wpaść w ręce aliantów. Nie jest nawet dokładnie wiadomo ile z niego wystrzelono pocisków. W momencie opuszczania lufy, pocisk osiągał prędkość 1 600 m/s (prawie pięć razy większą od szybkości dźwięku). Całe działo ważyło 256 ton i było zamontowane na specjalnie zbudowanym dla niego wagonie kolejowym. Lufa kalibru 210 mm miała 28 m długości oraz dodatkowe 6 m niegwintowane przedłużenie zamontowane na końcu lufy. Pocisk z tego działa o masie 94 kg w najwyższym punkcie trajektorii osiągał wysokość 40 km i był pierwszym sztucznym obiektem, który dotarł do stratosfery, w tym momencie lotu pocisk nie napotykał praktycznie na opór powietrza co pozwalało na osiągnięcie prędkości ponad dźwiękowych i fenomenalny zasięg 130 km. Pociski były wyrzucane z lufy z tak dużą prędkością, że każdy z nich zdzierał sporą część gwintowanej, wewnętrznej części lufy i każdy pocisk, który był z tego działa wystrzeliwany był odpowiednio numerowany i miał nieco większy kaliber niż poprzedni wystrzelony pocisk. Po wystrzeleniu w ten sposób 65 pocisków, lufa musiała być regenerowana i na nowo gwintowana.

Inne bronie:
Gruba Berta był to ciężki moździerz oblężniczy kalibru 420 mm. Najcięższy moździerz I wojny światowej zdolny przebić stropy wszystkich fortów tamtego okresu. Wyprodukowano ok. 30 szt. „Gruba Berta” mogła w ciągu godziny wystrzelić 10 pocisków ważących 930 kilogramów każdy na odległość do 15 kilometrów, a do jej obsługi potrzeba było setki ludzi. Nazwa była żargonowym określeniem wojskowym, które pochodziło od imienia żony fabrykanta broni Gustawa Kruppa. - zakłady w Essen
Dane techniczne:
1. Typ Gamma wz. 12 (stacjonarny)
• długość lufy: 16 kalibrów
• masa: 150 t
• donośność: 14,2 km
• łoże: stacjonarne
• transport na 10 platformach kolejowych
2. Typ M wz. 14 (polowy)
• długość lufy: 16 kalibrów
• masa: 42,6 t
• donośność: 9,3 i 12,25 km
• łoże: kołowe
Pozostaje najcięższym moździerzem polowym użytym bojowo. Cięższe były tylko moździerze samobieżne Karl i moździerze stałe.
Puteaux wz. 18 (francuskie oznaczenie: Puteaux SA 18) - francuskie krótkolufowe działko półautomatyczne, montowane głównie w pojazdach bojowych. Była to prosta, lecz dość niezawodna i celna broń, o sporej szybkostrzelności, strzelająca płaskotorowo. Przeznaczone było głównie do zwalczania piechoty i gniazd broni maszynowej, na skutek niskiej prędkości wylotowej jedynie w niewielkim stopniu nadawało się do celów przeciwpancernych. Przebijalność pancerza była słaba, ale w praktyce działko okazało się zdatne do zwalczania większości lekkich pojazdów pancernych z bliskiej odległości jeszcze w 1939 roku. Działko obsługiwane było przez jednego żołnierza, cechowało się łatwością obsługi, zacięcia były rzadkie. Długość lufy 21 kalibrów (L/21). Szybkostrzelność maksymalna 15 strzałów na minutę, praktyczna - 10 strz/min. Otwarcie zamka, wyrzucenie łuski i napięcie iglicy następowało automatycznie (działko półautomatyczne). Broń naprowadzana była na cel przez strzelca za pomocą kolby naramiennej, wyposażona była w celownik lunetkowy. Działko to było standardowym uzbrojeniem francuskich czołgów lekkich. Montowane było w czołgach Renault FT-17. W Wojsku Polskim działko wz.18 Puteaux używane było w czołgach lekkich Renault FT-17 oraz samochodach pancernych Peugeot, następnie w samochodach pancernych wz.28, wz.34 i wz.29. Stosowane było również na niektórych polskich okrętach rzecznych.
Moździerz wz. 210/8 D.S. kal. 210 mm (wł. Mortaio da 210/8 D.S.) – włoski moździerz z okresu I wojny światowej 210 mm moździerz wz. 210/8 D.S. został zbudowany w okresie I wojny światowej, przetrwał on w niektórych jednostkach odwodu naczelnego dowództwa armii włoskiej do II wojny światowej.
Dane techniczono – taktyczne - moździerz wz. 210/8 D.S. kal. 210 mm
• Kaliber: 210 mm
• Długość lufy: 8 kalibrów
• Masa na stanowisku bojowym: 9200 kg
• Długość: 5,50 m
• Kąt ostrzału:
o w płaszczyźnie pionowej: -15º do +70º
o w płaszczyźnie poziomej: 360º
• Osiągi:
o prędkość początkowa pocisku: 183 – 345 m/s
o szybkostrzelność: 1 pocisk w czasie 7 – 8 minut
o donośność maksymalna: 8450 m
• Ciężar pocisku: 100,5 – 103,6 kg
Armata 18-funtowa (Royal Ordnance QF 18 pounder) to jedna z dwóch typów armat polowych używanych przez armię brytyjską w czasie I wojny światowej i w początkowym okresie II wojny światowej. Wraz z podobną armatą 13-funtową weszła do służby w 1904 i służyła na wszystkich frontach I wojny światowej. W okresie międzywojennym została przesunięte do rezerwy, a część została przerobiona na słynne armaty 25-funtowe, po wybuchu II wojny światowej pozostałe "osiemnastofuntówki" ponownie weszły do służby jako działa obrony wybrzeża bądź w jednostkach szkoleniowych. Pierwsza wersja produkcyjna "Mark I" została szybko zastąpiona "zracjonalizowaną" wersją "Mark II" której produkcja została uproszczona. "Mark III" była tylko wersją eksperymentalną i nie weszła do produkcji. Odmiany Mark I i II używane były jeszcze w okresie międzywojennym, a niektóre nawet były użyte bojowo na Dalekim Wschodzie w czasie II wojny światowej. Główną wersją produkcyjna była "Mark IV" która weszła do służby w 1916. Nowy zamek śrubowy typu "Ashbury breech" pozwolił na zwiększenie szybkostrzelności działa. W 1926 armaty Mark IV zostały użyte do uzbrojenia eksperymentalnych dział samobieżnych, w tej wersji znane były jako "Mark V" ale nie weszły one do masowej produkcji. Na początku lat 30. większość Mark IV została przebudowana na armaty 25-funtowe.
Dane taktyczno-techniczne (Mark IV)
• kaliber: 3,3 cala (84 mm)
• masa: 1,28 t
• amunicja: burząca, odłamkowa, gazowa
• masa pocisku: 18 funtów (8,1 kg)
• zasięg maksymalny: 8,5 km
• szybkostrzelność: 30 strzałów/m
Armata 60-funtowa to angielskie działo polowe kalibru 5 cali (127 mm) zaprojektowane w 1904. Używane było w czasie I i II wojny światowej (aż do 1944). Używane było zazwyczaj do ognia przeciwartyleryjskiego, maksymalny zasięg pocisków ważących 60 funtów (27,3 kg) wynosił 10.3 00 jardów (9,4 km). Armata ważyła 4,4 tony i do jej transportu używano zaprzęgu 12 koni. Późniejsze modyfikacje spowodowały, że jej ciężar wzrósł do ponad pięciu ton i mogła być transportowana tylko przez gąsienicowy ciągnik artyleryjski. Była to jedna z dwóch armat montowanych w pierwszej samobieżnej armacie polowej skonstruowanej w czasie I wojny światowej – brytyjskim Gun Carrier Mark I.
Armata 75 mm wz. 1897 (fr. Canon de 75 Mle 1897) – francuska armata polowa używana w czasie I i II wojny światowej. Często nazywana armatą Schneider, choć we Francji nazwa ta nie występowała i armata nie była produkowana przez tę firmę. Armata wz. 1897 kaliber 75 mm została skonstruowana na przełomie XIX i XX wieku we Francji przez majora Deporta. Była to pierwsza w świecie nowoczesna armata o ogólnej konstrukcji używanej do dziś. Jej wprowadzenie na uzbrojenie armii francuskiej spowodowało rewolucyjny wręcz wzrost jej siły ognia i wymusiło na innych krajach możliwie szybkie opracowanie własnych dział podobnej konstrukcji. Na przestrzeni lat armata była modernizowana, np. powstała wersja Mle 1897/33 przystosowana do zwalczania czołgów. Armata składała się z lufy z zamkiem, kołyski, oporopowrotnika i łoża. Właśnie oporopowrotnik był najbardziej rewolucyjnym rozwiązaniem armaty. Poprzednie modele dział miały lufy przymocowane do łoża na sztywno, co powodowało, iż po każdym strzale armata odskakiwała do tyłu. Oporopowrotnik zlikwidował tę wadę, przez co armata miała o wiele wyższą celność ognia i szybkostrzelność. Nowoczesna budowa lufy składającej się z lufy rdzeniowej, obsady i płaszca pozwoliła na drastyczne zwiększenie donośności armaty. Te właśnie cechy spowodowały, iż w momencie skonstruowania armaty model 1897 wszystkie inne działa stały się momentalnie przestarzałe.

Dane taktyczno-techniczne:
• Kaliber: 75 mm
• Obsługa: 6 osób
• Masa
o bojowa: 1190 kg
o marszowa: 1938 kg
• Wymiary
o długość lufy: 2721 cm (36 kalibrów)
o długość działa w położeniu marszowym: 840 cm
o długość działa w położeniu bojowym: 450 cm
o szerokość działa: 182 cm
• Promień skrętu działa: 10,7 m
• Pole ostrzału poziome: ok. 6"
• Pole ostrzału pionowe: od -11" do +18"
• Maksymalna donośność: 11 200 m
• Szybkostrzelność: do 12 strz./min.
• Waga pocisku: 5,2-7,9 kg
• Prędkość wylotowa pocisku: ok. 550 m/s
• Grubość tarczy pancernej: 8 mm
• Trakcja: 6 koni lub motorowa




Rafał Matejek
Kl. III d
Bibliografia:
1. Strony internetowe:
Kod:
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Dzia%C5%82o_paryskie[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Armata_18-funtowa[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Armata_60-funtowa[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Armata_75_mm_wz._1897[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Armata_g%C3%B3rska_65_mm_wz._1906[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Gruba_Berta[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Puteaux_wz.18[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Mo%C5%BAdzierz_wz._210/8_D.S._kal._210_mm[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Armata_polowa_Type_38_kal._75_mm[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/I_wojna_%C5%9Bwiatowa#Bro.C5.84[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/I_wojna_%C5%9Bwiatowa#Technika_w_I_wojnie_.C5.9Bwiatowej[/url]
•    [url]http://pl.wikipedia.org/wiki/Czo%C5%82gi_I_wojny_%C5%9Bwiatowej[/url]
•    [url]http://www.sciaga.pl/tekst/39393-40-trzy_wybrane_nowosci_techniczne_i_wojny_swiatowej_czolgi_bron_chemiczna[/url]
•    [url]http://www.sciaga.pl/tekst/5258-6-bron_biologiczna[/url]
• i inne.
2. Książki:
• HISTORIA III Podręcznik do gimnazjum. G. Wojciechowski.




P.S. Obrazki znajduja się w necieSmile aha ocena za to -> 6Big Grin
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Zacytuj ten post w odpowiedzi
Odpowiedz 


Skocz do:



KontaktForum dyskusyjne - Gry, filmy, muzyka, programy - proks.plWróć do góryWróć do forówWersja bez grafikiRSS